pinpoint
pin·point/ˈpɪn.pɔɪnt/
verb (فعل)commonpast (گذشته): pinpointedpast participle (مفعولی): pinpointed-ing (حال): pinpointing3rd (سوم): pinpoints
فعل — با دقت یافتن
با دقت یافتنمشخص کردن دقیق
بهطور دقیق محل یا چیزی را پیدا کردن.
To find or locate something exactly or precisely.
«آنها منبع خطا را دقیق مشخص کردند.»
“They pinpointed the source of the error.”
«دانشمندان محل زمینلرزه را بهدقت پیدا کردند.»
“Scientists pinpointed the location of the earthquake.”
تفاوت با واژههای مشابه
identify— شناسایی کردن
روزمره. معنای مشابه ولی تمرکز کمتری بر مکان دقیق دارد.
Everyday. Similar in meaning but less focused on exact location.