popinjay
اسم — خودشیفته
شخصی خودبین و متکبر، به ویژه کسی که لباس پوشیدن یا رفتارش بیش از حد خودنمایانه یا تصنعی است.
A vain, conceited person, especially one who dresses or behaves in an overly showy or affected way.
«او مثل یک آدم خودبین و لافزن راه میرفت.»
“He strutted around like a true popinjay.”
«برادر خودبین او همه را با لافزنیهای بیپایانش آزار میداد.»
“Her popinjay brother annoyed everyone with his endless boasting.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی/قدیمی. به مردی اطلاق میشود که بیش از حد نگران ظاهر و مد خود است، اغلب شیک اما گاهی زنانه. میتواند جایگزین شود اما 'dandy' بیشتر در مورد شیکپوشی و 'popinjay' بیشتر در مورد نمایش خودبینانه است. 'او یک دندی واقعی بود، همیشه لباسهایش بینقص بود.'
Literary/dated. Refers to a man who is excessively concerned with his appearance and fashion, often elegant but sometimes effeminate. Can be used interchangeably but 'dandy' is more about stylishness, 'popinjay' more about vain display. 'He was a true dandy, always perfectly dressed.'
قدیمی/تحقیرآمیز. شبیه 'dandy' است اما با مفاهیم قویتری از حماقت و خودنمایی بیش از حد، گاهی اوقات به معنای سستی اخلاقی. 'fop' پوچی خودنمایی را بیشتر از 'popinjay' برجسته میکند. 'نمایش، هرزههای جامعه را مسخره میکرد.'
Dated/derogatory. Similar to 'dandy' but with stronger connotations of foolishness and excessive vanity, sometimes implying moral looseness. 'Fop' highlights the absurdity of the vanity more than 'popinjay'. 'The play ridiculed the fops of society.'