verb (فعل)commonpast (گذشته): quietedpast participle (مفعولی): quieted-ing (حال): quieting3rd (سوم): quiets
فعل — ساکت کردن
ساکت کردنآرام کردن
اسم مفعول حال quiet؛ عمل آرام کردن یا کم کردن صدا.
Present participle of quiet; the act of making something less noisy or calming it down.
«او بچه گریان را آرام میکند.»
“She is quieting the crying baby.”
«آرام شدن جمعیت چند وقت طول کشید.»
“The quieting of the crowd took some time.”
تفاوت با واژههای مشابه
calming— آرام کردن
رایج؛ معنی مشابه مخصوصاً برای آرام کردن احساسات یا موقعیتها.
Common; similar meaning, particularly referring to calming emotions or situations.