rocket
اسم — موشک
وسیلهای که با خارج کردن گاز یا دود با سرعت زیاد حرکت میکند و برای سفر به فضا یا به عنوان سلاح به کار میرود.
A vehicle or device that moves by expelling gas or exhaust at high speed, used for traveling to space or as a weapon.
«موشک با موفقیت به مدار پرتاب شد.»
“The rocket launched successfully into orbit.”
«دانشمندان سیستمهای پیشرانه موشک را مطالعه میکنند.»
“Scientists study rocket propulsion systems.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. فقط درباره سلاحهای هدایتشونده است، بنابراین فقط وقتی rocket به عنوان سلاح باشد قابل جایگزینی است.
Formal/technical. Refers specifically to guided weapons, so interchangeable only when rocket is a weapon, e.g. 'rocket missile launcher.'
فنی. به وسایل نقلیهای که در فضا کار میکنند اشاره دارد؛ فقط وقتی rocket وسیله نقلیه فضایی باشد مترادف است.
Technical. Refers to vehicles designed to operate in space; only synonymous when rocket is a space travel vehicle.
فعل — سرعت گرفتن
به سرعت و ناگهانی در هوا یا به سمت بالا حرکت کردن یا دادن.
To move or cause to move quickly and suddenly through the air or upward.
«هزینهها پس از مالیاتهای جدید به سرعت افزایش یافت.»
“The costs rocketed after the new taxes.”
«او به سرعت در یک شب معروف شد.»
“He rocketed to fame overnight.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنی پرواز یا بالارفتن آرام است، کمتر ناگهانی و معمولاً درباره پرندگان یا هواپیماها به کار میرود.
Formal. Means to fly or rise high smoothly, less sudden than rocket; used more for birds or planes.