salient
صفت — برجسته
مهمترین یا برجستهترین، چیزی که بیشتر جلب توجه میکند.
Most noticeable or important; standing out prominently.
«ویژگی برجسته ساختمان نمای شیشهای منحصربهفرد آن است.»
“The building's salient feature is its unique glass facade.”
«او نکات مهم بحث را خلاصه کرد.»
“She summarized the salient points of the discussion.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً در متنهای آکادمیک یا رسمی برای اشاره به چیزی واضح یا مهم استفاده میشود؛ مثلاً «ویژگی برجسته». در صحبتهای روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal. Often used in academic or official contexts to indicate something obvious or important—for example, 'a prominent feature'. Not interchangeable in casual speech.
رسمی. تأکید بر دیده شدن یا جلب توجه آسان دارد. وقتی بر دیده شدن بیشتر تأکید میشود به جای salient به کار میرود؛ مثلا «خطای مشهود».
Formal. Emphasizes being easily seen or noticed. Can replace salient when stressing visibility rather than importance, e.g., 'a conspicuous error'.