sanction
اسم — تحریم
یک تنبیه یا مجازات رسمی برای اجرای قوانین یا مقررات
an official penalty or punishment imposed to enforce rules or laws
«کشور با تحریمهای اقتصادی روبرو شد.»
“The country faced economic sanctions.”
«مربي به خاطر بینظمی مجازات شد.»
“The coach received a sanction for misconduct.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاح عمومی برای مجازات، در زمینههای قانونی نزدیک به sanction است.
Common. General term for punishment, close in meaning to sanction in legal contexts.
متضادها
فعل — تأیید کردن
رسمی تأیید یا مجاز کردن چیزی
to officially approve or authorize something
«کمیته سیاست جدید را تأیید کرد.»
“The committee sanctioned the new policy.”
«دولت پروژه ساختمانی را مجاز کرد.»
“The government sanctioned the building project.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای دادن اجازه رسمی، در زمینه تأیید معادل است.
Formal. Means to give official permission, interchangeable with sanction in approval sense.