noun (اسم)formal
اسم — جدا بودن
جدا بودنتمایز
حالت یا ویژگی متمایز، جدا یا فردی بودن.
The state or quality of being distinct, apart, or individual.
«جدا بودن میتواند به حفظ هویتهای فرهنگی کمک کند.»
“Separateness can help preserve cultural identities.”
«تمایز دو ایده واضح بود.»
“The separateness of the two ideas was clear.”