sheen
/ʃiːn/
noun (اسم)common
اسم — درخشش
درخششتابناکی
درخشندگی نرم یا تلالو روی سطح، معمولاً صاف یا صیقلی.
A soft shine or glow on a surface, often smooth or polished.
«بعد از واکس زدن، ماشین درخشندگی زیبایی داشت.»
“The car had a beautiful sheen after polishing.”
«موی او درخشش سالمی داشت.»
“Her hair had a healthy sheen.”
تفاوت با واژههای مشابه
gloss— براقی
رایج. به سطح براق، اغلب صیقلی، اشاره دارد.
Common. Indicates shiny surface, often more polished.