اسم — آوازخوانی
عمل یا هنر تولید صداهای موسیقیایی با استفاده از حنجره.
The act or art of producing musical tones with the voice.
«آوازخوانی او اتاق را پر از شادی کرد.»
“Her singing filled the room with joy.”
«او آوازخوانی را به عنوان سرگرمی انتخاب کرد.»
“He took up singing as a hobby.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. به هر صدایی که با تارهای صوتی تولید شود اشاره دارد، نه لزوماً آهنگین یا هنری. برای حیوانات هم به کار میرود. در بافت هنری جایگزین 'singing' نمیشود. 'bird vocalization' یا 'bird singing' هر دو صحیح است. 'human vocalization' پزشکی/فنی است، 'human singing' رایج است.
Formal/technical. Refers to any sound produced by the vocal cords, not necessarily melodic or artistic. Can be used for animals. Not interchangeable with 'singing' in artistic contexts. 'Bird vocalization' works, 'bird singing' also works. 'Human vocalization' is medical/technical, 'human singing' is common.
صفت — آوازخوان
صدای موسیقایی تولید کردن؛ مربوط به عمل آواز خواندن.
Producing musical tones; relating to the act of singing.
«پرندگان آوازخوان مرا بیدار کردند.»
“The singing birds woke me up.”
«او صدای آوازخوانی را از جنگل شنید.»
“He heard a singing sound from the forest.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی/رسمی. صدایی دلنشین یا آهنگی دلپذیر را توصیف میکند، نه لزوماً صدای انسان. برای سازها یا طبیعت هم به کار میرود. وقتی به خود عمل اشاره دارد، جایگزین 'singing' نمیشود. 'آهنگ خوشآهنگ' صحیح است، 'آهنگ آوازخوان' خیر.
Literary/formal. Describes a pleasant sound or tune, not necessarily a human voice. Can apply to instruments or nature. Not interchangeable with 'singing' when referring to the act itself. 'A melodious tune' works, 'a singing tune' does not.