singleton
sin·gle·ton/ˈsɪŋɡəl.tən/
اسم — فرد مجرد
فرد مجردتک مورد
یک شخص یا چیز تنها، مخصوصاً کسی که ازدواج نکرده است.
A single person or thing, especially an unmarried person.
«او یک فرد مجرد است که از استقلالش لذت میبرد.»
“She is a singleton enjoying her independence.”
«در بازی کارت، یک کارت تک به او داده شد.»
“In the card game, he was dealt a singleton.”
تفاوت با واژههای مشابه
bachelor— مجرد
رایج. فقط به مرد مجرد اشاره دارد، نه به همه افراد مجرد.
Common. Refers specifically to an unmarried man. Not fully interchangeable with singleton, which can be any single person or thing.