smoking
اسم — سیگار کشیدن
عمل استنشاق و بیرون دادن دود توتون یا مواد دیگر.
The act of inhaling and exhaling the smoke of tobacco or other substances.
«سیگار کشیدن داخل ساختمان مجاز نیست.»
“Smoking is not allowed inside the building.”
«او به دلیل استعمال زیاد دخانیات سرفه گرفت.»
“He developed a cough due to heavy smoking.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. به عمل پک زدن به سیگار یا پیپ اشاره دارد، اما کمتر رسمی از 'smoking' است. گاهی اوقات قابل جایگزینی است اما 'smoking' اصطلاح کلیتر است.
Informal. Refers to the action of drawing on a cigarette or pipe, but less formal than 'smoking'. Can sometimes be used interchangeably but 'smoking' is the general term.
متضادها
صفت — دودی
در حال انتشار دود؛ به ویژه برای توصیف چیزی که در حال سوختن است یا تازه خاموش شده، استفاده میشود.
Emitting smoke; used especially to describe something that is on fire or has just been put out.
«او چوب کبریت دودی را خاموش کرد.»
“He put out the smoking matchstick.”
«ویرانههای دودی ساختمان صحنهای غمانگیز بود.»
“The smoking ruins of the building were a sad sight.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. چیزی را توصیف میکند که پر از دود است یا بوی دود میدهد، اغلب برای مکانها یا هوا استفاده میشود. 'Smoking' به انتشار فعال اشاره دارد، 'smoky' به وجود دود.
Common. Describes something filled with smoke or having the smell of smoke, often used for places or air. 'Smoking' implies active emission, 'smoky' implies presence of smoke.
رایج. چیزی را توصیف میکند که بخار (معمولاً قوی یا ناخوشایند) متصاعد میکند. برای انتشار عمومی میتواند قابل جایگزینی باشد اما 'smoking' بیشتر به آتش/توتون اشاره دارد.
Common. Describes something emitting fumes, often strong or unpleasant. Can be interchangeable for general emission but 'smoking' is more specific to fire/tobacco.