1noun (اسم)common
اسم — خرناس
خرناسخروپف
عمل یا صدای نفس کشیدن با صدای بلند هنگام خواب.
The act or sound of breathing noisily during sleep.
«خرناسان تمام شب مرا بیدار نگه داشت.»
“His snoring kept me awake all night.”
«خرناس میتواند خواب شریک را مختل کند.»
“Snoring can disturb a partner’s sleep.”
2verb (فعل)commonpast (گذشته): snoredpast participle (مفعولی): snored-ing (حال): snoring3rd (سوم): snores
فعل — خرناس دادن
خرناس دادن
صفت جاری فعل 'snore'؛ ایجاد صدای تنفس بلند هنگام خواب.
Present participle of 'snore'; making a loud breathing noise while asleep.
«او در اتاق کناری با صدای بلند خرناس میداد.»
“He was snoring loudly in the other room.”
«بعد از تغییر حالت خواب خرناسان قطع شد.»
“She stopped snoring after changing her sleeping position.”