spontaneous
صفت — خودبخودی
کاری که بدون برنامهریزی یا عامل خارجی و به طور طبیعی و ناگهانی انجام میشود.
Done or occurring without external cause or planning; arising naturally and suddenly.
«آنها تصمیم گرفتند به طور خودجوش به ساحل بروند.»
“They made a spontaneous decision to go to the beach.”
«خنده خودجوش او فضا را سبک کرد.»
“Her spontaneous laughter lightened the mood.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. تأکید بر عمل بدون فکر یا برنامهریزی، اغلب احساسی. impulsive گاهی اوقات به عجول بودن اشاره دارد، در حالی که spontaneous لحن مثبتتر یا خنثیتری دارد.
Common. Emphasizes acting without thought or planning, often emotionally driven. 'Impulsive' can sometimes imply rashness, while 'spontaneous' often has a more positive or neutral tone.
روزمره. به طور مستقیم به معنی نداشتن ترتیب قبلی است؛ وقتی تأکید بر نبود برنامهریزی قبلی باشد جایگزین spontaneous میشود.
Everyday. Directly means not arranged beforehand; can replace 'spontaneous' when focusing on the absence of prior planning.