supercilious
صفت — متکبر
رفتار یا ظاهری که نشاندهنده احساس برتری و تحقیر نسبت به دیگران باشد.
Behaving or looking as though one thinks they are superior to others; arrogantly disdainful.
«وقتی از او درخواست کمک شد، لبخندی مغرورانه زد.»
“She gave a supercilious smile when asked for help.”
«رفتار از بالا نگاهکنندهاش او را بین همکارانش نامحبوب کرده بود.»
“His supercilious attitude made him unpopular among colleagues.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. وقتی برتری بیدلیل تاکید شود میتواند جایگزین شود اما کمتر به حالت چهره اشاره دارد؛ مثلاً «لحن متکبرانه» به جای «نگاه از بالا».
Common. Can replace supercilious when emphasizing unjustified superiority but less about facial expression; e.g. 'an arrogant tone' rather than 'supercilious glance'.
رسمی/ادبی. معنای بسیار نزدیک دارد و اغلب قابل جایگزینی است، به ویژه درباره تکبر و تحقیر. کمی سبک رسمیتری دارد.
Formal/Literary. Very close in meaning and often interchangeable with supercilious, especially about pride and disdain. Slightly more elevated register.