اسم — سرکوبکننده
ماده یا عاملی که یک عملکرد بدنی یا فعالیت را سرکوب میکند.
A substance or agent that suppresses a bodily function or an activity.
«برای او یک داروی سرکوبکننده سرفه تجویز شد.»
“She was prescribed a cough suppressant.”
«داروهای سرکوبکننده ایمنی به بیماران پیوندی داده میشوند.»
“Immune suppressants are given to transplant patients.”
تفاوت با واژههای مشابه
فنی. اغلب در بیوشیمی یا فارماکولوژی برای موادی استفاده میشود که یک واکنش شیمیایی یا فعالیت آنزیمی را متوقف یا کند میکنند. از نظر پزشکی بسیار شبیه به 'suppressant' است.
Technical. Often used in biochemistry or pharmacology for substances that stop or slow down a chemical reaction or enzyme activity. Very similar to 'suppressant' in a broad medical sense.
فنی. به طور خاص به موادی اشاره دارد که فعالیت عصبی یا عملکردی را کاهش میدهند و اغلب سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار میدهند. همه مضعفها سرکوبکننده هستند، اما همه سرکوبکنندهها مضعف نیستند.
Technical. Refers specifically to substances that reduce nervous or functional activity, often affecting the central nervous system. All depressants are suppressants, but not all suppressants are depressants.