supreme
su·preme/suːˈpriːm/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more supremesuperlative (عالی): most supreme
صفت — برترین
برترینافسانهای
برترین در رتبه، قدرت، یا کیفیت.
Highest in rank, power, or quality.
«او برترین قدرت را در کشور دارد.»
“He holds supreme power in the country.”
«این برجستهترین دستاورد حرفهای اوست.»
“This is the supreme achievement of her career.”
تفاوت با واژههای مشابه
ultimate— نهایی
رایج. معمولاً به معنای نهایی یا بالاترین است.
Common. Often interchangeable meaning the highest or final.