teethe
/ˈtiːθ/
verb (فعل)commonpast (گذشته): teethedpast participle (مفعولی): teethed-ing (حال): teething3rd (سوم): teethes
فعل — دندان درآوردن
دندان درآوردنشروع دندان درآوردن
شروع به بیرون آمدن اولین دندانها در نوزاد
(of a baby) to grow the first teeth
«نوزاد در حال دندان درآوردن و احساس ناراحتی میکند.»
“The baby is teething and feels uncomfortable.”
«او در شش ماهگی شروع به دندان درآوردن کرد.»
“She started to teethe at six months.”