tone color

/ˈtoʊn ˌkʌlər/
noun (اسم)formal

اسم — تن

تنکیفیت صدارنگ صوتی

ویژگی خاص صدایی که باعث تفاوت آن با صداهای دیگر با همان زیر و شدت می‌شود.

The quality or characteristic of a sound that distinguishes it from others of the same pitch and volume.

«ویولن رنگ صوتی روشنی دارد.»

The violin has a bright tone color.

«سازهای مختلف رنگ صوتی متفاوتی دارند.»

Different instruments have distinct tone colors.

تفاوت با واژه‌های مشابه
timbreتامبر

رسمی/فنی. اصطلاحی دقیق در موسیقی و آکوستیک برای همان معنای رنگ صوتی؛ در متن‌های مربوط به کیفیت صدا قابل جایگزینی است.

Formal/technical. A precise term mostly used in music and acoustics to mean tone color; interchangeable in contexts discussing sound quality.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000