timbre
اسم — کیفیت صوت
ویژگی یا شخصیت صدای موسیقی که آن را از صداهای دیگر متمایز میکند، حتی اگر زیر و بمی یا شدت صدا یکسان باشد.
The quality or character of a musical sound that distinguishes it from others, even when pitch and loudness are the same.
«کیفیت صدای ویولن گرم و غنی است.»
“The timbre of the violin is warm and rich.”
«سازهای مختلف میتوانند نت یکسانی را با رنگهای صوتی متفاوت اجرا کنند.»
“Different instruments can play the same note with different timbres.”
تفاوت با واژههای مشابه
فنی/آکادمیک. عمدتاً در مباحث موسیقی و صفات صدا به کار میرود؛ در زمینه موسیقی با 'timbre' قابلجایگزینی است.
Technical/academic. Used primarily in music studies and discussions about sound characteristics; interchangeable with 'timbre' in musical contexts.
رایج/فنی. اصطلاحی کلی برای بیان برداشت از صدا؛ از 'timbre' کمتر خاص است اما در مباحث صوتی گاه به جای آن به کار میرود.
Common/technical. General term emphasizing how a sound is perceived; less specific than 'timbre' but often used synonymously in audio contexts.