tone
اسم — طنین
کیفیت صدا، بهویژه ارتفاع، شدت یا نوع آن.
The quality of a sound, especially its pitch, strength, or character.
«او لحن صدایش را تغییر داد تا جدی به نظر برسد.»
“He changed the tone of his voice to sound serious.”
«گیتار صدایی گرم تولید میکند.»
“The guitar produces a warm tone.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. به کیفیت خاص صدایی گفته میشود که آن را از دیگر صداها متمایز میکند؛ بیشتر در موسیقی و آکوستیک کاربرد دارد.
Formal/technical. Refers specifically to the unique quality of a sound that distinguishes it from others; used mainly in music and acoustics contexts.
روزمره. به میزان بالایی یا پایینی صدا گفته میشود؛ وقتی به فرکانس صدا اشاره دارد، با tone قابل تعویض است.
Everyday. Refers specifically to how high or low a sound is; interchangeable with tone only when referring to sound frequency.
متضادها
اسم — لحن
ماهیت یا حال و هوای کلی یک نوشته، سخن یا موقعیت.
The general character or attitude of a piece of writing, speech, or situation.
«لحن مقاله بسیار انتقادی بود.»
“The tone of the article was very critical.”
«در مصاحبه لحن دوستانهای داشت.»
“She adopted a friendly tone during the interview.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به جو احساسی گفته میشود که معمولاً توسط مخاطب حس میشود؛ در برخی موارد جایگزین tone میشود ولی tone بیشتر به نگرش نویسنده اشاره دارد.
Common. Refers to the emotional atmosphere, often more felt by the audience; interchangeable in some contexts but tone is more about the author's attitude.
رایج/رسمی. به احساسات یا موضع نویسنده گفته میشود؛ مشابه tone وقتی به سبک بیان مربوط باشد.
Common/formal. Refers to the author's feelings or stance expressed through writing or speech; similar to tone when referring to style.
متضادها
اسم — رنگ
سایه یا شدت کلی یک رنگ که روی روشنی یا تیرگی آن تأثیر میگذارد.
The general shade or intensity of a color, affecting how light or dark it appears.
«دیوارها را به رنگ آبی کمرنگ نقاشی کرد.»
“She painted the walls in a soft blue tone.”
«تن رنگ عکس غروب خورشید را دیدنی نشان داد.»
“The photo's tone made the sunset look spectacular.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/فنی. به ویژگی رنگ گفته میشود؛ اغلب در هنر به جای tone استفاده میشود.
Common/technical. Refers specifically to the attribute of color perception, often used interchangeably with tone in art contexts.
روزمره. به نسخه تیرهتر رنگ گفته میشود؛ هرچند tone فراگیرتر و شامل روشنی و شدت نیز هست.
Everyday. Indicates a darker version of a color; while similar, tone is more general and includes lightness and saturation too.
متضادها
فعل — تنظیم رنگ کردن
تنظیم رنگ یا سایه یک چیز به منظور رسیدن به کیفیت یا اثر خاص.
To adjust the color or shade of something to a particular quality or effect.
«او رنگ عکس را تنظیم کرد تا ظاهری قدیمی ایجاد شود.»
“He toned the photo to create a vintage look.”
«هنرمند بوم را با رنگهای گرم تنظیم کرد.»
“The artist toned the canvas with warm colors.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی که به شیء سایه تاریکتری اضافه میشود به کار میرود؛ در هنر قابل تعویض ولی tone معنای گستردهتری دارد.
Common. Used when adding darker color to an object; interchangeable in artistic contexts but tone is broader.
رایج. به افزودن رنگ روشنتر اشاره دارد؛ مرتبط ولی متفاوت از tone است که شامل تعادل کامل رنگ است.
Common. Means to add a lighter color; related but distinct from tone as tone includes full color balance.
متضادها
فعل — تقویت کردن عضلات
عضلات را از طریق تمرین محکم و قوی کردن.
To make muscles firm and strong through exercise.
«او با تمرین روزانه عضلات بازوهایش را سفت میکند.»
“She tones her arms with daily workouts.”
«این تمرین به تقویت عضلات شکم کمک میکند.»
“The exercise helps to tone the abdominal muscles.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاح کلی برای قویتر کردن عضلات یا بدن؛ معمولاً در تناسب اندام جایگزین tone میشود اما tone به سفت و محکم کردن اشاره دارد.
Common. General term for making muscles or body stronger; often interchangeable with tone in fitness but tone implies firming rather than just increasing strength.
روزمره. به سفت شدن عضلات اشاره دارد؛ در بافت ورزشی رابطه نزدیک و گاهی تعویضپذیر با tone دارد.
Everyday. Focuses on muscle tightness; closely related and often interchangeable with tone in exercise contexts.