toper
to·per/ˈtoʊ.pɚ/
noun (اسم)archaicplural (جمع): topers
اسم — مستکننده
مستکنندهشرابخوار
کسی که زیادی مشروب مینوشد؛ فردی مست.
A person who drinks alcohol excessively; a drunkard.
«او در شهر به عنوان یک مستخور سنگین شناخته شده بود.»
“He was known as a heavy toper in town.”
«مستکننده دیر وقت به خانه پرتاب شد.»
“The toper stumbled home late at night.”
تفاوت با واژههای مشابه
drunkard— مست
رایج. مترادف مستقیم برای کسی که دائم مست است.
Common. Direct synonym; used broadly to describe someone habitually drunk.