townhouse

town·house/ˈtaʊnhaʊs/
townurban areahouseresidence
noun (اسم)commonplural (جمع): townhouses

اسم — خانه شهرنشینی

خانه شهرنشینیخانه ردیفی

خانه‌ای بلند، باریک و معمولاً چندطبقه که به خانه‌های دیگر در ردیف متصل است.

A tall, narrow, typically multi-floor house attached to others in a row.

«آن‌ها یک خانه ردیفی در مرکز شهر خریدند.»

They bought a townhouse in the city center.

«خانه‌های ردیفی اغلب دیوار مشترک با همسایه‌ها دارند.»

Townhouses often share walls with neighbors.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000