adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more unpractisedsuperlative (عالی): most unpractised
صفت — بیتجربه
بیتجربهناشی
بیتجربه یا ناسالم؛ شکل املا بریتانیایی واژه unpracticed.
Not experienced or skilled; the British English spelling variant of 'unpracticed'.
«او در هنر مذاکره بیتجربه بود.»
“She was unpractised in the art of negotiation.”
«بازیکن بیتجربه چند اشتباه انجام داد.»
“The unpractised player made several mistakes.”
تفاوت با واژههای مشابه
inexperienced— بیتجربه
خیلی رایج. معنی مشابه unpracticed دارد؛ در انگلیسی بریتانیایی قابل جایگزینی است.
Very common. Same meaning as 'unpracticed'; interchangeable in British English contexts.