vanquish
van·quish/ˈvæŋ.kwɪʃ/
vanquishto defeat completely
verb (فعل)formalpast (گذشته): vanquishedpast participle (مفعولی): vanquished-ing (حال): vanquishing3rd (سوم): vanquishes
فعل — شکست دادن
شکست دادنمغلوب کردن
پیروزی کامل بر رقیب در نبرد یا رقابت.
To defeat an opponent completely in a battle or contest.
«قهرمان همه دشمنانش را شکست داد.»
“The hero vanquished all his enemies.”
«آنها تیم مقابل را در فینال مغلوب کردند.»
“They vanquished the opposing team in the final.”
تفاوت با واژههای مشابه
defeat— شکست دادن
رایج/رسمی. در بسیاری از زمینههای بردن مسابقه جایگزین vanquish میشود اما کمتر شاعرانه یا شدید است.
Common/formal. Can replace vanquish in many contexts of winning a contest but is less poetic or intense.
conquer— فتح کردن
رسمی/تاریخی. پس از پیروزی بر تسلط تاکید دارد؛ در زمینههای نظامی قابل تعویض است.
Formal/historical. Emphasizes control after victory; interchangeable in military contexts.