vantage
van·tage/ˈvæntɪdʒ/
noun (اسم)formal
اسم — مزیت
مزیتبرتریموقعیت برتر
موقعیتی که برتری یا دید خوبی فراهم میکند.
A position that gives a strategic advantage or a good view.
«تپه موقعیت برتری نسبت به شهر داشت.»
“The hill provided a vantage over the city.”
«او موقعیت خوبی گرفت تا رژه را تماشا کند.»
“She took a vantage point to watch the parade.”
تفاوت با واژههای مشابه
advantage— مزیت
رایج. در زمینه برتری یا منفعت قابل جایگزینی است ولی vantage بیشتر به موقعیت فیزیکی یا استراتژیک اشاره دارد.
Common. Interchangeable in contexts about superiority or benefit but 'vantage' often implies a physical or strategic position, 'advantage' is more general.