verb (فعل)commonpast (گذشته): vergedpast participle (مفعولی): verged-ing (حال): verging3rd (سوم): verges
فعل — نزدیک شدن
نزدیک شدنلبه داشتن
گذشته فعل verge؛ نزدیک شدن یا روی لبه چیزی بودن.
Past tense of verge; to come close to or be on the edge of something.
«او بعد از شنیدن خبر نزدیک به گریه بود.»
“She verged on tears after hearing the news.”
«جاده خطرناک نزدیک لبه پرتگاه بود.»
“The road verged dangerously close to the cliff.”
تفاوت با واژههای مشابه
approached— نزدیک شد
رایج. تقریباً هم معنی؛ 'verged' معمولاً به نزدیکی مرز یا حالت بحرانی اشاره دارد.
Common. Nearly synonymous; 'verged' often implies a borderline or critical closeness.