vulgarian
اسم — عامهپسند
فردی بیادب، بینزاکت، یا مادیگرا که فاقد ذوق و ظرافت است.
A person who is unrefined, crude, or materialistic.
«نمایش پرزرق و برق ثروتش او را به عنوان یک فرد بیذوق نشان میداد.»
“His ostentatious display of wealth marked him as a vulgarian.”
«او ساختمان جدید را به عنوان نمادی از سلیقه بیذوقانه مورد انتقاد قرار داد.»
“She criticized the new building, calling it a monument to vulgarian taste.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. بر فردی گستاخ، بیادب و بیاحساس تأکید دارد. فردی که آداب معاشرت ندارد. 'He was such a boor at the party.' صحیح است. 'He was such a vulgarian at the party' نیز صحیح است، اما 'vulgarian' حس قویتری از عدم ظرافت فراتر از صرفاً رفتار دارد.
Formal/literary. Emphasizes a rude, ill-mannered, and insensitive person. A boor lacks social graces. 'He was such a boor at the party.' works. 'He was such a vulgarian at the party' works too, but 'vulgarian' has a stronger sense of lack of sophistication beyond just manners.
رسمی/ادبی. به طور خاص به کسی اطلاق میشود که نسبت به هنر و فرهنگ خصمانه یا بیتفاوت است. یک بیذوق ممکن است یک ضد هنر هم باشد، اما 'philistine' بر جنبه فرهنگی تمرکز دارد. 'His criticism of modern art made him sound like a philistine.' صحیح است. 'His criticism of modern art made him sound like a vulgarian' اگر تمرکز صرفاً بر هنر باشد، دقت کمتری دارد.
Formal/literary. Refers specifically to someone hostile or indifferent to art and culture. A vulgarian might also be a philistine, but 'philistine' focuses on the cultural aspect. 'His criticism of modern art made him sound like a philistine.' works. 'His criticism of modern art made him sound like a vulgarian' is less precise if the focus is purely on art.