whack
/wæk/
verb (فعل)commonpast (گذشته): whackedpast participle (مفعولی): whacked-ing (حال): whacking3rd (سوم): whacks
فعل — زدن
زدنضربه زدن
ضربه شدید وارد کردن به چیزی.
To hit something hard.
«با چوب به توپ ضربه زد.»
“He whacked the ball with a bat.”
«به شانهاش ضربه زد.»
“She whacked him on the shoulder.”
تفاوت با واژههای مشابه
hit— زدن
رایج. اصطلاح عمومی برای ضربه زدن؛ whack حالت شدیدتر و ناگهانیتر دارد.
Common. General term for striking; 'whack' implies a stronger, often sudden, hit.