wield
فعل — در دست گرفتن
چیزی مانند ابزار یا سلاح را به گونهای محکم نگه داشتن و به کار بردن.
To hold and use a tool or weapon effectively.
«او شمشیر را با مهارت زیادی در دست گرفت.»
“She wielded the sword with great skill.”
«پادشاه قدرت خود را به حکمت به کار برد.»
“The king wielded his power wisely.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی درباره استفاده از ابزار یا سلاح است جایگزین خوبی است؛ برای مفهوم قدرت انتزاعی معمولاً مناسب نیست.
Common. Interchangeable when referring to using tools or weapons — e.g., 'He handled the sword well.'; not always suitable for abstract power. Used when emphasizing physical use.
رسمی/ادبی. به معنی تکان دادن سلاح به شکل تهدیدآمیز است، نه فقط نگه داشتن محکم، جایگزین معمولی نیست.
Formal/literary. Means to wave a weapon in a threatening or showy way, not simply to use tightly. Not interchangeable in neutral contexts.