wielding
wield·ing/ˈwiːldɪŋ/
wieldto hold and use (a weapon or tool)-ingforming noun or present participle
اسم — بهکارگیری
بهکارگیریدر دست گرفتن
عمل در دست گرفتن و به کار بردن ابزار یا سلاح.
The act of holding and using a tool or weapon.
«در دست گرفتن شمشیر نیازمند مهارت است.»
“Wielding a sword requires skill.”
«او چکش بزرگی در دست داشت.»
“He was wielding a large hammer.”
تفاوت با واژههای مشابه
handling— دستکاری
متداول. اصطلاح عمومیتر برای کنترل یا مدیریت اشیاء.
Common. More general term related to controlling or managing objects.