مشاهده در:TDK
fiil (فعل)ادبی
فعل — بغض کردن
بغض کردننتوانستن حرف زد
چنان بغض یا فشار عاطفی حس کردن که صدا درنیاید و نتوان حرف زد.
انگلیسی: to be speechlessآذربایجانی: boğazı düyünlənmək
«با دیدنش چنان بغض کرد که نتوانست حرف بزند.»
“Onu görünce boğazına bir yumruk tıkandı.”
«بغض گلویم را گرفت و ساکت شدم.»
“Boğazıma bir yumruk oturdu, sustum.”