müsnet
صفت — منسوب
بر چیزی تکیه‌داده یا به آن نسبت داده‌شده است.
انگلیسی: attributedآذربایجانی: istinadlı
«ادعا بر دلیل استوار نبود.»
“İddia delile müsnet değildi.”
«اطلاعی مستند داد.»
“Müsnet bir bilgi verdi.”
صفت — مسند
دربارهٔ حدیث، روایتی است که زنجیرهٔ نقل آن تا یکی از یاران پیامبر می‌رسد.
انگلیسی: musnadآذربایجانی: müsnəd
«حدیث‌های مسند جداگانه بررسی می‌شوند.»
“Müsnet hadisler ayrı incelenir.”
«این روایت مسند نیست.»
“Bu rivayet müsnet değildir.”
اسم — هجای بسته
در وزن عروض، هجای بسته است.
انگلیسی: closed syllableآذربایجانی: qapalı heca
«در این مصراع هجای بسته وجود دارد.»
“Bu dizede müsnet hece var.”
«هجای بسته کشیده خوانده می‌شود.»
“Müsnet hece uzun okunur.”
اسم — گزاره
در دستور قدیم، به نهادِ گزاره‌دار یا همان گزاره گفته می‌شد.
انگلیسی: predicateآذربایجانی: xəbər
«در کتاب‌های قدیمی واژهٔ «müsnet» می‌آید.»
“Eski kitaplarda müsnet geçer.”
«امروزه به آن «yüklem» می‌گویند.»
“Bugün yüklem denir.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
«Yüklem» اصطلاح امروزی دستور زبان است.