predicate
فعل — اعلام کردن
اعلام یا تأیید چیزی؛ در دستور زبان بیان آنچه درباره موضوع گفته میشود.
To proclaim or affirm something; in grammar, to express what is said about the subject.
«قانون حقوق خاصی را اعلام میکند.»
“The law predicates certain rights.”
«او استدلالش را بر اساس حقایق بنا میکند.»
“He predicates his argument on facts.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنی بیان واضح است، اغلب در متون رسمی جایگزین میشود.
Formal. Means to state clearly, often replaced 'predicate' in formal contexts.
اسم — گزاره
در دستور زبان، بخشی از جمله که شامل فعل است و درباره موضوع چیزی بیان میکند.
In grammar, the part of a sentence or clause containing a verb and stating something about the subject.
«گزاره شامل فعل و مفعول است.»
“The predicate contains the verb and object.”
«گزاره را در جمله مشخص کنید.»
“Identify the predicate in the sentence.”