ärgern
این واژه در متنهای آلمانیِ این مجموعه ۲٬۰۲۴ بار آمده است.- آوانگاری (IPA)
- [ˈɛʁɡɐn]
- هجاها
- är·gern
فعل
ärgert(er/sie/es)
حال
ärgerte(ich)
گذشته
geärgert
صفت فعلی گذشته، پرفکت
haben
فعل کمکی، پرفکت
۱فعل
اذیت کردن
- عصبانی کردن
کسی را سر به سر گذاشتن یا ناراحت و عصبانی کردن.
Jemanden necken oder verärgern.
«پسر برادرش را اذیت میکند.»
“Der Junge ärgert seinen Bruder.”
۲فعل
ناراحت شدن
- عصبانی شدن
از چیزی ناراحت یا عصبانی شدن.
Sich über etwas aufregen oder daran stören.
«او از تأخیر ناراحت میشود.»
“Sie ärgert sich über die Verspätung.”
الگوهای کاربرد
- sich über etwas ärgernاز چیزی ناراحت شدن
پس از über در این کاربرد مفعول آکوزاتیو میآید.