Tür
این واژه در متنهای آلمانیِ این مجموعه ۱۵٬۳۳۳ بار آمده است.- آوانگاری (IPA)
- [tyːɐ̯]
- هجاها
- Tür
اسم
مؤنث
die Tür
فاعلی، مفرد
die Türen
فاعلی، جمع
Thür
منسوخ
Türe
صورت دیگر
اسم
در
- درگاه
- ورودی
درِ باز و بستهشونده میان فضاها یا بخشها؛ همچنین خودِ راه ورود یا خروج.
Beweglicher Verschluss eines Zugangs zwischen Räumen oder Bereichen; auch der Zugang selbst.
- معادل انگلیسی
- door در فرهنگ لغت انگلیسی به فارسی
«او درِ رو به باغ را باز میکند.»
“Sie öffnet die Tür zum Garten.”