abdicates
ab·di·cates/ˈæb.dɪ.keɪts/
ab-away from, offdicsay, speak-ateverb suffix indicating action
verb (فعل)formalpast (گذشته): abdicatedpast participle (مفعولی): abdicated-ing (حال): abdicating3rd (سوم): abdicates
فعل — کنارهگیری کردن
کنارهگیری کردناستعفا دادن
رسمی استعفا دادن یا کنارهگیری از مقام یا مسئولیت، بهویژه پادشاهی یا مقام رسمی.
To formally give up a position of power or responsibility, especially a throne or official role.
«پادشاه پس از سلطنت طولانی از تخت کنارهگیری میکند.»
“The king abdicates the throne after a long reign.”
«او مسئولیتهای خود را بهعنوان رئیس کنار گذاشت.»
“She abdicates her responsibilities as chairperson.”
تفاوت با واژههای مشابه
resign— استعفا دادن
رایج است. در زمینههای رسمی هنگام ترک شغل یا مقام جایگزین است.
Common. Interchangeable in formal contexts related to leaving a job or position. 'He resigned as president' and 'He abdicated as king' both work.