verb (فعل)commonpast (گذشته): affordedpast participle (مفعولی): afforded-ing (حال): affording3rd (سوم): affords
فعل — قادر بودن (به خرید)
قادر بودن (به خرید)استطاعت داشتن
(صیغه سوم شخص مفرد فعل 'afford') پول کافی برای پرداخت چیزی داشتن؛ قادر به تأمین یا دادن چیزی بودن.
(third person singular present of 'afford') Have enough money to pay for; be able to spare or give.
«او یک سبک زندگی لوکس را میتواند تأمین کند.»
“She affords a luxurious lifestyle.”
«سیاست جدید فرصتهای برابری را برای همه فراهم میکند.»
“The new policy affords equal opportunities to all.”