affluence
اسم — ثروت
وضعیتی که در آن فرد یا جامعه دارایی و ثروت فراوان دارد.
The state of having a great deal of wealth and material possessions.
«ثروت کشور در زیرساختهای مدرن آن مشخص است.»
“The country’s affluence is evident in its modern infrastructure.”
«ثروت به آنها امکان زندگی آرام را داد.»
“Affluence allowed them to live a comfortable lifestyle.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به فراوانی پول یا دارایی اشاره دارد بدون اشاره به جایگاه اجتماعی قابل جایگزین است.
Common. Interchangeable with affluence when referring to abundance of money or assets without implying social prestige. For example, 'wealth allows comfort' works instead of 'affluence'.
رسمی/رایج. معمولاً برای موفقیت اقتصادی و رفاه کلی استفاده میشود و در این موارد جایگزین affluence میشود.
Formal/common. Often used broadly for economic success and good fortune; can replace affluence in contexts emphasizing overall well-being rather than just rich possessions.