airburst
air·burst/ˈɛərˌbɜːrst/
airin the airburstto break suddenly
اسم — انفجار هوایی
انفجار هواییترکش هوایی
انفجار بمب یا گلوله در ارتفاعی بالاتر از سطح زمین به جای برخورد.
An explosion of a bomb or shell at a height above the ground rather than on impact.
«انفجار هوایی منطقه وسیعی را تخریب کرد.»
“The airburst created a wide area of damage.”
«انفجارهای هوایی هستهای اثرات تخریبی را به حداکثر میرسانند.»
“Nuclear airbursts maximize blast effects.”