noun (اسم)common
اسم — تهویه
تهویههوا دادن
عمل در معرض هوا قرار دادن چیزی برای تهویه یا تازه شدن.
The act of exposing something for ventilation or to make it fresh.
«تهویه اتاق بو را بهتر کرد.»
“The airing of the room improved the smell.”
«پنجرهها را برای هوا دادن باز کرد.»
“She opened windows for some airing.”
تفاوت با واژههای مشابه
ventilation— تهویه
رسمی. مفهوم مرتبط ولی کلیتر، به جریان هوا اشاره دارد.
Formal. Related concept but broader, referring to circulation of air generally.