alarm
اسم — هشدار
صدایی یا علامتی که برای هشدار به خطر یا وضعیت اضطراری استفاده میشود.
A sound or signal that warns of danger or an emergency.
«زنگ خطر آتشسوزی در نیمهشب به صدا درآمد.»
“The fire alarm went off at midnight.”
«او زنگ هشدار را برای بیدار شدن زود هنگام تنظیم کرد.»
“She set the alarm to wake up early.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینه هشدار و اطلاعرسانی قابل جایگزین است؛ 'alarm' معمولاً سیگنال بلندتر یا فوریتر است.
Formal. Interchangeable in contexts about warnings and notifications; 'alarm' often implies a louder or more urgent signal than 'alert'. For example, 'fire alarm' vs. 'fire alert'.
متضادها
فعل — هشدار دادن
اینکه کسی را از خطر یا مشکل آگاه کنیم و باعث نگرانی یا ترس او شویم.
To make someone aware of danger or trouble, causing worry or fear.
«صدای بلند کودکان را ترساند.»
“The loud noise alarmed the children.”
«با صداهای عجیب نگران شد.»
“She was alarmed by the strange sounds.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول/غیررسمی. بیشتر به معنی ایجاد ترس است؛ همیشه قابل جایگزینی نیست.
Common/informal. Focuses on causing fear rather than warning. Not always interchangeable, e.g. 'The news alarmed the public' vs. 'frightened' may be stronger emotionally.
رایج/رسمی. اغلب قابل جایگزین است ولی 'warn' بیشتر خنثی و عمدی است.
Common/formal. Often interchangeable but 'warn' is more neutral and deliberate, while 'alarm' can imply causing sudden fear.