aphasia
a·pha·sia/əˈfeɪʒə/
noun (اسم)technical
اسم — آفازیا
آفازیاناتوانی در تکلم
حالیست که توانایی گفتار و زبان را تحت تاثیر قرار میدهد و معمولاً ناشی از آسیب مغزی است.
A condition that affects speech and language ability, usually caused by brain damage.
«پس از سکته، او به آفازیا مبتلا شد.»
“After the stroke, he suffered from aphasia.”
«آفازیا میتواند ارتباط را بسیار دشوار کند.»
“Aphasia can make communication very difficult.”