arraign
ar·raign/əˈreɪn/
verb (فعل)formalpast (گذشته): arraignedpast participle (مفعولی): arraigned-ing (حال): arraigning3rd (سوم): arraigns
فعل — تفهیم اتهام کردن
تفهیم اتهام کردنمحاکمه کردن
متهم کردن رسمی کسی در دادگاه و درخواست پاسخ قانونی.
To formally accuse someone of a crime in court and ask for a plea.
«متهم برای تفهیم اتهام به مقابل قاضی رفت.»
“The suspect was arraigned before the judge.”
«او را به اتهامهای متعدد کلاهبرداری متهم کردند.»
“They arraigned him on multiple counts of fraud.”
تفاوت با واژههای مشابه
charge— اتهام زدن
رسمی/حقوقی. معنی مشابه ولی arraign مخصوص مراحل دادگاه است.
Legal/formal. Similar meaning but 'arraign' specifically refers to court proceedings.