assert
as·sert/əˈsɜːrt/
verb (فعل)formalpast (گذشته): assertedpast participle (مفعولی): asserted-ing (حال): asserting3rd (سوم): asserts
فعل — اظهار کردن
اظهار کردنتاکید کردن
اعلام کردن مطلبی با اطمینان و قاطعیت.
To state something confidently and forcefully.
«او به شدت بیگناهی خود را اعلام کرد.»
“He asserted his innocence strongly.”
«او در جلسه حقوق خود را تأکید کرد.»
“She asserted her rights during the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
declare— اعلام کردن
رسمی. بیان واضح و عمومی چیزی، مشابه assert.
Formal. To state something clearly and publicly, similar to assert.