astroscope
اسم — ستارهبین
وسیلهای برای مشاهده ستارگان یا اجرام آسمانی دیگر، معمولاً برای تعیین موقعیت یا ناوبری.
An instrument for observing stars or other celestial bodies, typically for position or navigation.
«دریانوردان باستان از آستروسکوپ برای ترسیم مسیر خود استفاده میکردند.»
“The ancient mariners used an astroscope to plot their course.”
«او آسمان شب را با آستروسکوپ جدیدش مطالعه کرد.»
“He studied the night sky with his new astroscope.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمول. یک اصطلاح کلی برای ابزار نوری که اجسام دور را بزرگنمایی میکند. در اشاره به ابزارهای مشاهده اجرام آسمانی با 'آستروسکوپ' قابل تعویض است، اما 'تلسکوپ' کاربردهای گستردهتری دارد (مثلاً تلسکوپهای زمینی). 'او یک تلسکوپ جدید برای رصد ستارگان خرید' درست است.
Common. A general term for an optical instrument that makes distant objects appear magnified. It is interchangeable with 'astroscope' when referring to instruments for viewing celestial bodies, but 'telescope' has broader applications (e.g., terrestrial telescopes). 'He bought a new telescope for stargazing' works, 'She used a telescope to examine the moon' works.
فنی/تاریخی. ابزار ناوبری برای اندازهگیری فاصله زاویهای بین دو جسم، به ویژه ارتفاع خورشید یا ستارگان از افق. به طور کلی با 'آستروسکوپ' قابل تعویض نیست زیرا 'آستروسکوپ' مشاهده را شامل میشود، در حالی که 'سکستانت' صرفاً برای اندازهگیری است.
Technical/Historical. A navigation instrument used to measure the angular distance between two objects, especially the altitude of the sun or stars above the horizon. It is not generally interchangeable with 'astroscope' as 'astroscope' implies observation, while 'sextant' is specifically for measurement. 'Sailors used a sextant to determine their position' works, 'They used a sextant to look at the stars' doesn't quite fit.