verb (فعل)commonpast (گذشته): atonedpast participle (مفعولی): atoned-ing (حال): atoning3rd (سوم): atones
فعل — کفاره دادن
کفاره دادنجبران کردن
حال فعل؛ جبران یا پرداخت خسارت برای اشتباه یا خطا.
Present tense; to make amends or provide reparation for a fault or offense.
«او گناهانش را کفاره میدهد.»
“He atones for his sins.”
«او با کمک به دیگران جبران میکند.»
“She atones by helping others.”
تفاوت با واژههای مشابه
compensates— جبران میکند
رایج. معمولاً در معنای کلی استفاده میشود ولی کمتر در زمینههای اخلاقی استفاده میشود.
Common. Frequently used in general sense but less used in moral/religious contexts compared to atones.