attaint
at·taint/əˈteɪnt/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): attaintedpast participle (مفعولی): attainted-ing (حال): attainting3rd (سوم): attaints
فعل — لکهدار کردن
لکهدار کردنآلوده کردن
بلاوجدان کردن یا لکهدار کردن اخلاقی؛ باعث از دست رفتن احترام یا حقوق شدن.
To corrupt or stain morally; to cause someone to lose honor or rights.
«شهرتش بهوسیله رسوایی لکهدار شد.»
“His reputation was attainted by the scandal.”
«قانون حقوق مدنی او را از بین برد.»
“The law attainted him of his civil rights.”
تفاوت با واژههای مشابه
taint— لکهدار کردن
رسمی. مشابه است، اما 'attaint' کهن و حقوقی، 'taint' عمومیتر است.
Formal. Similar in meaning but 'attaint' is archaic/legal, 'taint' more general.