verb (فعل)formalpast (گذشته): attestedpast participle (مفعولی): attested-ing (حال): attesting3rd (سوم): attests
فعل — گواهی دادن
گواهی دادنتصدیق کردن
حالت سوم شخص مفرد فعل؛ اظهار یا ارائه شواهد برای چیزی واقعی یا اصیل بودن.
Third person singular present; to declare or provide evidence that something is true or genuine.
«او صداقت او را گواهی میدهد.»
“He attests to her honesty.”
«مدرک تصدیق میکند که او حضور داشته است.»
“The document attests that he was present.”
تفاوت با واژههای مشابه
confirm— تأیید کردن
رایج. اغلب هنگام تایید واقعیت یا اصالت قابل جایگزین است.
Common. Often interchangeable when verifying facts or authenticity.