avail
فعل — سود رساندن
کمک کردن یا سود رساندن به کسی یا چیزی؛ مفید بودن.
To help or benefit someone or something; to be useful.
«نصیحتش در پایان به کارش نیامد.»
“His advice did not avail him in the end.”
«او سعی کرد از فرصت استفاده کند.»
“She tried to avail herself of the opportunity.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی خاص تأکید روی مفید بودن است، قابل جایگزینی است؛ مثلا 'help you' معمول است و 'avail you' رسمیتر است.
Everyday. Interchangeable with 'avail' only when focusing on usefulness or benefit—'help you' works, but 'avail you' is more formal.
رسمی/معمولی. تقریبا قابل جایگزین اما سود بردن گستردهتر و به معنای مزیت است.
Formal/common. Often interchangeable but 'benefit' is broader and can imply advantage rather than direct help.
متضادها
اسم — فایده
کمک، سود یا فایدهای که میتوان از چیزی کسب کرد.
Help, benefit, or advantage that can be gained from something.
«سیستم جدید هیچ فایدهای نداشت.»
“The new system was of no avail.”
«او تلاش کرد توضیح دهد، اما بیفایده بود.»
“He tried to explain, but to no avail.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی/رسمی. هممعنی وقتی به معنی مزیت است؛ بیشتر در زبان نوشتاری استفاده میشود.
Common/formal. Synonymous in contexts meaning advantage. Used more in formal or written English.
معمولی. وقتی شرایط مثبت را توصیف میکند، میتوان به جای avail استفاده کرد.
Common. Can replace 'avail' when talking about a positive condition that helps someone.