verb (فعل)formalpast (گذشته): avengedpast participle (مفعولی): avenged-ing (حال): avenging3rd (سوم): avenges
فعل — انتقام گرفتن
انتقام گرفتنکینه گرفتن
زیان رساندن به کسی به عنوان انتقام برای ظلمی که به خود یا دیگران شده است.
To inflict harm in return for a wrong done to oneself or others.
«او از مرگ برادرش انتقام میگیرد.»
“He avenges the death of his brother.”
«قهرمان از رنج قربانی انتقام میگیرد.»
“The hero avenges the victim’s suffering.”
تفاوت با واژههای مشابه
revenge— انتقام
رایج است. اغلب جایگزین است اما 'avenge' بر بازگرداندن عدالت تأکید دارد.
Common. Often interchangeable but 'avenge' stresses restoring justice rather than personal anger.